پچ کورد شبکه (Patch Cord) یکی از تجهیزات اساسی پسیو شبکه است که به منظور متصل کردن اجزای یک شبکه به کار می رود. این تجهیزات ممکن است سوییچ، کامپیوتر، پچ پنل و … باشند. پچ کورد ها برای انتقال صدا و تصاویر هم به کار می روند اما منظور ما در اینجا پچ کوردهای از نوع زوچ تابیده شده (Twisted pair) است که به آن‌ها پچ کورد شبکه می گویند.

پچ کورد شبکه در واقع یک کابل شبکه کوتاه (از 0.5 تا 20 متر) است که در دو سر آن یک سوکت با استاندارد RJ-45 نصب شده است.

پچ کورد شبکه پچ کابل یا پچ‌ لید، کابلی الکتریکی یا نوری است که برای اتصال موقت (پچ کردن) یک دستگاه الکترونیکی یا نوری به دستگاهی دیگر، به منظور هدایت و انتقال سیگنال مورد استفاده قرار می‌گیرد.

انواع کابل پچ

برای پاسخ دادن به سوال پچ کورد چیست بهتر است با انواع آن آشنا شویم.

انواع پچ کوردها یا پچ کابل‌ها شامل کابل‌ میکروفون، کابل‌ الحاقی هدفون (به‌منظور افزایش طول)، کابل کانکتور XLR، کابل کانکتور کوچک تلفن (TT)، کابل کانکتور RCA، کابل کانکتور صوتی 4/1 اینچی TRS و همچنین کابل‌های اترنت ماجولار و کابل‌های ضخیم‌تر «snake cable» و برای انتقال سیگنال‌های ویدئویی یا تقویت ‌شده مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، عنوان پچ‌کابل یا پچ کورد معمولاً تنها برای اشاره به کابل‌های رابط کوتاه در «پچ‌ پنل‌ها یا تابلوهای اتصال موقت» به کار می‌رود.

پچ به چه معناست؟

برای درک بهتر پچ کورد چیست باید ابتدا این محصول را به خوبی تعریف کنیم.

عبارت یا اصطلاح Patch (اتصال موقت) از کاربرد اولیه آن در استودیوهای رادیو و تلفن اقتباس شده که در آن تجهیزات یدکی که در حالت «آماده‌ به‌کار» نگه‌داری می‌شدند، می‌توانستند به‌صورت موقت به‌عنوان جایگزین دستگاه‌های خراب مورد استفاده قرار گیرند. این اتصال مجدد توسط پچ پنل‌ها و پچ کوردها مشابه با جک فیلدهای سوئیچ‌بردهای تلفن Cord-Type انجام می‌شد (جک فیلد مشابه با پچ‌پنل است).

علاوه‌براین، پچینگ می‌تواند اتصالات موقت غیر معمول بین دستگاه‌هایی را ایجاد کند که به‌ندرت مورد نیاز هستند. سینتی‌ سایزرهای آنالوگ موزیک معمولاً از کابل‌های پچ برای اتصالات داخلی بخش‌های مختلف مانند اسیلاتورها، فیلتر‌ها و موارد دیگری از این قبیل استفاده می‌کنند.

انواع پچ کورد مسی

نوع کابل پچ کوردها با کابل های مورد استفاده در سیستم‌های کابل کشی متفاوت است. در واقع پچ کوردها برای انعطاف‌پذیری بیشتر به صورت رشته‌های به‌هم تابیده ساخته می‌شوند، در حالی که کابل‌های استاندارد مسی به صورت مفتولی تولید می‌شوند. شایان ذکر است که «تضعیف سیگنال» insertion loss در پچ کوردها به دلیل رشته‌ای بودن، بیشتر از کابل‌های مفتولی بوده و باید طول آنها کوتاه در نظر گرفته شود.

پچ کوردهای مسی می‌توانند از ۳۰ تا ۱۰ متر یا بیشتر باشند. اما معمولا شرکت‌های بزرگ تولید کننده پچ کورد مثل لگراند، نگزنس، اشنایدر تا ۵ متر تولید می‌کنند. معمولا با افزایش طول، کابل‌ها معمولاً ضخیم‌تر و یا با شیلد و فویل بیشتری ساخته می‌شوند تا مانع از تضعیف سیگنال insertion loss و ایجاد فرکانس‌های رادیویی ناخواسته و اغتشاش صوتی (صدای هوم) شوند، در واقع این اقدام برای جلوگیری از تداخل الکترومغناطیسی صورت می‌گیرد.
به هر دو سر کابل، کانکتورهای مختلفی را می‌توان متصل کرد تا قابلیت اتصال به انواع دستگاه‌ها را داشته باشد.

پچ کوردها به شکل‌های زیر به بازار عرضه می‌شوند:

  • به شکل کانکتورهای تک-سیم، به‌عنوان مثال، کانکتورهای موزی
  • به شکل کابل‌های کواکسیال، به‌عنوان مثال، کانکتورهای BNC که به کانکتورهای چفتی هم مشهور هستند.
  • به شکل کابل‌های روکش‌دار یا بدون روکش Cat5، Cat5e، Cat6 یا Cat6e در قالب کانکتورهای ماجولار(RJ-45)  8P8C با استانداردهای سیم‌بندی T568A یا T568B (کابل‌های ماجولاری که از یک سمت با استاندارد T568A و در سمت دیگر با استاندارد T568B سیم‌بندی شده‌اند، معمولاً به‌عنوان کابل‌های کراس(crossover) شناخته می‌شوند.